Vastzetten van de lading: Oplossingen voor veilige ladingzekering

De lading moet zo worden vastgezet dat deze bij een noodstop, uitwijkmanoeuvre of op een slecht wegdek niet verschuift, omvalt of naar beneden valt. Dit geldt zowel voor particulieren als voor bedrijven — de verantwoordelijkheid ligt bij de bestuurder en de eigenaar.

Waarom alleen maar neerleggen niet voldoende is: bij een noodstop wordt de lading naar voren onderworpen aan een kracht die ongeveer acht keer zo groot is als veel mensen verwachten — een kist van 100 kg drukt dan met enkele honderden kilo's tegen de voorwand. Zijwaarts en naar achteren is de kracht iets minder, maar nog steeds groot genoeg om een onbeveiligde lading van de aanhanger te werpen.

De drie methoden

• Vormsluiting: de lading ligt direct tegen de voorwand, zijwanden of andere onderdelen van de lading aan; openingen worden opgevuld. Dit is het meest effectief, omdat er dan niets op snelheid kan komen. Vuistregel: duw de lading altijd naar voren tegen de voorwand.
• Vastzetten: De riem drukt de lading op het laadoppervlak en verhoogt de wrijving. Werkt alleen als er goed wordt voorgespannen — een riem die slechts lichtjes is aangetrokken, heeft bijna geen effect.
• Direct of diagonaal vastzetten: de riem verbindt de lading schuin met de bevestigingspunten en houdt deze direct vast. Dit is de betere keuze voor zware losse stukken zoals machines of voertuigen.

Antislipmatten zijn het meest effectieve en eenvoudige hulpmiddel: ze verhogen de wrijving tussen lading en laadoppervlak aanzienlijk en verminderen de benodigde vastzetkracht aanzienlijk. Een mat onder elk steunvlak kost weinig en levert veel op.

Verankeringspunten: Riemen moeten worden bevestigd aan daarvoor bestemde verankeringsogen, -uitsparingen of -rails — nooit aan scharnieren van de zijwanden, lichtlijsten, leuningen of wielkasten. Deze onderdelen zijn hier niet voor ontworpen en zullen scheuren. Als er geen belastbare vastzetpunten zijn, is de gehele beveiliging zinloos.

Riemen correct kiezen en controleren: op het etiket staan de toegestane span- en voorspankracht vermeld. Het etiket moet leesbaar zijn — als het ontbreekt, mag de riem niet meer worden gebruikt. Sorteer de riemen uit bij insnijdingen, opgeschuurde randen, draadbreuken, vervorming of scheuren in de ratel, evenals bij schade door chemicaliën of hitte. Bekleed de randen van de lading met randbescherming, anders snijdt de rand in de riem.

Typische fouten uit de praktijk:

• Lading alleen in het midden vastgezet, aan de voor- en achterkant vrij bewegend
• Riemen over scherpe randen geleid, zonder randbescherming
• te weinig spanbanden — twee spanbanden over een stapel zijn zelden voldoende
• Kleine onderdelen los in de aanhanger, die bij het remmen naar voren schieten
• Lading alleen met het zeil „vastgezet“ — een zeil biedt bescherming tegen weersinvloeden, maar is geen ladingbeveiliging

Gewicht en verdeling: De lading mag noch het toegestane totaalgewicht, noch de toegestane steunlast overschrijden. Zware onderdelen horen boven of net voor de as — bij belading aan de achterzijde wordt het trekcombinatie onstabiel, helemaal vooraan wordt de steunlast overbelast.

Uitsteek naar achteren: tot 1,5 m is lading zonder speciale markering toegestaan. Daarboven is markering met een rode vlag of bord vereist, bij duisternis bovendien met een rood licht en een reflector. Naar voren is uitsteek slechts zeer beperkt toegestaan.

Loop voor het vertrek eenmaal rondom de aanhanger en stop na de eerste kilometers nogmaals: spanbanden zetten zich vast, vooral bij zachte of gestapelde lading, en moeten dan opnieuw worden aangespannen.

Geschikt materiaal: spanbanden en spanriemen, spanogen en spanbakken, spanrails.